Ο γερμανός καγκελάριος Φρίντριχ Μερτς δήλωσε ότι οι ΗΠΑ είναι «σταθερά προσηλωμένες» στην καταστροφή του στρατιωτικού δυναμικού του Ιράν, ενώ το Ισραήλ στοχεύει στο κέντρο διοίκησης του καθεστώτος. Οι δηλώσεις έγιναν μετά τη συνάντησή του με τον πρόεδρο των ΗΠΑ Ντόναλντ Τραμπ, με τον κ. Μερτς να αναφέρεται σε «δίλημμα» σχετικά με το αν η αμερικανοϊσραηλινή επίθεση παραβιάζει το διεθνές δίκαιο.
«Υπάρχει κάποιο δίλημμα εδώ, καθώς στο παρελθόν δεν υπήρχε έλλειμμα διπλωματίας, αλλά μάλλον έλλειψη προθυμίας για συνεργασία εκ μέρους του Ιράν και η πρόοδος προς την απόκτηση πυρηνικών όπλων είχε φθάσει πολύ μακριά», δήλωσε ο καγκελάριος σε συνέντευξή του στο ZDF από την Ουάσιγκτον. «Σε κάποιο σημείο, πρέπει κανείς να σταματήσει. Και προφανώς έχουμε βρεθεί σε αυτό το σημείο και οι ΗΠΑ και το Ισραήλ έχουν βγάλει τα συμπεράσματά τους», πρόσθεσε.
Μετά τη συνάντηση με τον πρόεδρο Τραμπ, ο κ. Μερτς ανέφερε πως έχει πλέον σαφέστερη εικόνα για τους στόχους των ΗΠΑ και του Ισραήλ στις επιθέσεις κατά του Ιράν. «Η εντύπωσή μου είναι ότι η αμερικανική κυβέρνηση είναι σταθερά προσηλωμένη στην καταστροφή ολόκληρου του στρατιωτικού δυναμικού του Ιράν, ιδίως του πυραυλικού οπλοστασίου και των πυρηνικών του δυνατοτήτων. Και φαίνεται να έχουν σημειώσει σημαντική πρόοδο προς αυτή την κατεύθυνση», τόνισε.
Ο γερμανός καγκελάριος έκανε λόγο για «καταμερισμό εργασίας» μεταξύ Ισραήλ και ΗΠΑ, εξηγώντας ότι «το Ισραήλ επιτίθεται στο κέντρο διοίκησης του καθεστώτος των μουλάδων, ενώ οι ΗΠΑ επικεντρώνονται στα όπλα». Όπως υπογράμμισε, «η κοινή ελπίδα είναι -και το συμμερίζομαι αυτό- ότι η τρομοκρατία στο Ιράν, η χρηματοδότηση της τρομοκρατίας από το Ιράν, θα σταματήσει».
Ο κ. Μερτς επισήμανε ακόμη ότι το ιρανικό καθεστώς ευθύνεται για «πολύ μεγάλο μέρος» της διεθνούς τρομοκρατίας και στηρίζει τη Ρωσία στον πόλεμο κατά της Ουκρανίας. «Αν αυτό το καθεστώς δεν υπάρχει πλέον, τότε ολόκληρος ο κόσμος θα είναι λίγο καλύτερα», δήλωσε, προσθέτοντας πως πίεσε τον πρόεδρο Τραμπ για απαντήσεις σχετικά με το σχέδιο «όταν θα σιγήσουν τα όπλα» στο Ιράν. «Είδα σχετικά μεγάλη αβεβαιότητα σχετικά με αυτό το ερώτημα, αλλά και ελπίδα ότι θα υπήρχαν άνθρωποι στο Ιράν ή "από έξω" που θα αναλάμβαναν στη συνέχεια ηγετικό ρόλο, τηρώντας τους διεθνείς κανόνες στους οποίους όλοι τόσο απεγνωσμένα ελπίζουμε», ανέφερε χαρακτηριστικά.