Οι επιπτώσεις της κρίσης στη Μέση Ανατολή γίνονται πλέον αισθητές σχεδόν στο σύνολο των ελληνικών εξαγωγικών επιχειρήσεων, επηρεάζοντας κυρίως το λειτουργικό κόστος και, σε μικρότερο βαθμό, τη ζήτηση.
Σύμφωνα με έρευνα του Συνδέσμου Εξαγωγέων (ΣΕΒΕ), η αύξηση του ενεργειακού και μεταφορικού κόστους αποτελεί τη σημαντικότερη πρόκληση για τους εξαγωγείς, ενώ καταγράφονται πιέσεις στην εφοδιαστική αλυσίδα, τη ρευστότητα και την παραγωγή.
Αν και η άμεση έκθεση των επιχειρήσεων στις αγορές της Μέσης Ανατολής παραμένει περιορισμένη, η γενικευμένη αβεβαιότητα επηρεάζει ευρύτερα τη λειτουργία και τις προσδοκίες τους.
Οι επιχειρήσεις αντιδρούν με αυξήσεις τιμών και αναζήτηση νέων αγορών, ενώ ζητούν στοχευμένα μέτρα στήριξης, όπως μείωση του ενεργειακού κόστους, ενίσχυση ρευστότητας και διευκόλυνση των εξαγωγών.
Κόστος και ζήτηση υπό πίεση
Η έρευνα του ΣΕΒΕ, που πραγματοποιήθηκε σε δείγμα 105 κυρίως μεσαίων επιχειρήσεων και αναλύθηκε από το Ινστιτούτο Εξαγωγικών Ερευνών και Σπουδών (ΙΕΕΣ), δείχνει ότι η μείωση της ζήτησης είναι ήδη εμφανής.
Στη βιομηχανία, το 57,7% των επιχειρήσεων αναφέρει μείωση ζήτησης ή ακυρώσεις παραγγελιών, ενώ στον αγροδιατροφικό τομέα το ποσοστό φθάνει το 71,4%. Στα δομικά υλικά και στις μεταφορές και logistics, οι επιπτώσεις στη ζήτηση αγγίζουν το 60% και 66,7% αντίστοιχα.
Η αύξηση του κόστους κοινός παρονομαστής
Η άνοδος του ενεργειακού και μεταφορικού κόστους αποτελεί κοινό πρόβλημα για όλους τους κλάδους. Στη βιομηχανία, το αυξημένο κόστος μεταφορών (32%) και ενέργειας (30,7%) είναι οι βασικές επιβαρύνσεις.
Στον αγροδιατροφικό τομέα, οι αντίστοιχες επιπτώσεις ανέρχονται σε 43,2% και 40,9%, ενώ στα δομικά υλικά το ενεργειακό κόστος, τα μεταφορικά και οι καθυστερήσεις στην εφοδιαστική αλυσίδα καταγράφουν ίση συμμετοχή (25%). Στις μεταφορές και logistics, το ενεργειακό κόστος (37,5%) και τα μεταφορικά (25%) κυριαρχούν.
Εξαγωγική παρουσία στη Μέση Ανατολή
Η δραστηριοποίηση στη Μέση Ανατολή διαφοροποιείται ανά κλάδο. Στη βιομηχανία, το 61,5% των επιχειρήσεων έχει παρουσία στην περιοχή, αλλά με περιορισμένο όγκο εξαγωγών.
Στον αγροδιατροφικό τομέα, το ποσοστό είναι 47,6%, ενώ στα δομικά υλικά φθάνει το 80%, με εξαγωγές που αντιστοιχούν στο 10–30% του συνόλου τους. Στις μεταφορές και logistics, το 66,7% δραστηριοποιείται επίσης στην περιοχή, με περιορισμένο αποτύπωμα κάτω του 10%.
Αντιδράσεις και προοπτικές
Οι επιχειρήσεις σχεδιάζουν να αντιμετωπίσουν την κρίση με αυξήσεις τιμών και αναζήτηση νέων αγορών. Στη βιομηχανία, το 49,4% προσανατολίζεται σε αύξηση τιμών και το 36,7% σε νέες αγορές.
Αντίστοιχα, στον αγροδιατροφικό τομέα, τα ποσοστά είναι 44,4% και 37% αντίστοιχα. Στα δομικά υλικά, οι δύο στρατηγικές ισομοιράζονται (44,4%), ενώ στις μεταφορές και logistics όλες οι επιχειρήσεις (100%) δηλώνουν πρόθεση αύξησης τιμών.
Η ανησυχία για το επόμενο εξάμηνο είναι έντονη. Στη βιομηχανία, το 46,2% εκτιμά ότι θα υπάρξει σημαντική επίδραση, ενώ στα δομικά υλικά το ίδιο ποσοστό φθάνει το 40%. Στις μεταφορές και logistics, οι επιχειρήσεις προβλέπουν μέτρια έως πολύ σοβαρή επίδραση σε ίσα ποσοστά (33,3%).
Ανάγκη για μέτρα στήριξης
Σχεδόν όλες οι επιχειρήσεις ζητούν πρόσθετα μέτρα από την Πολιτεία. Στη βιομηχανία, το 96,2% θεωρεί αναγκαία τη στήριξη, με προτεραιότητα στη μείωση του ενεργειακού κόστους (28,2%) και την επιδότηση μεταφορών (21,5%).
Στον αγροδιατροφικό τομέα, το 95,2% ζητά αντίστοιχα μέτρα, με έμφαση στη μείωση του ενεργειακού κόστους (37%). Στα δομικά υλικά, το 100% των επιχειρήσεων ζητά δράσεις για ενέργεια και μεταφορές, ενώ στις μεταφορές και logistics οι ανάγκες επικεντρώνονται σε επιδότηση μεταφορών, ενίσχυση ρευστότητας και στήριξη για νέες αγορές.
Ακολουθήστε το Business Daily στο Google news
