Ιρανός πρόεδρος: Ξεκίνησαν ολική επίθεση ΗΠΑ, Ισραήλ και Ευρώπη εναντίον μας

Σε συνέντευξή του που δημοσιεύθηκε σήμερα, ο πρόεδρος του Ιράν, Μασούντ Πεζεσκιάν, κατηγόρησε τις ΗΠΑ, το Ισραήλ και ευρωπαϊκές χώρες ότι διεξάγουν «ολοκληρωτικό πόλεμο» εναντίον της χώρας του. Οι δηλώσεις αυτές έρχονται λίγους μήνες μετά τις αεροπορικές επιδρομές των ΗΠΑ και του Ισραήλ στην ιρανική επικράτεια.

Σύμφωνα με ανάρτηση στην επίσημη ιστοσελίδα του ανώτατου ηγέτη αγιατολάχ Αλί Χαμενεΐ, ο Πεζεσκιάν τόνισε πως «βρισκόμαστε σε ολοκληρωτικό πόλεμο εναντίον των ΗΠΑ, του Ισραήλ και της Ευρώπης, θέλουν να καταστρέψουν τη χώρα μας».

Τον Ιούνιο σημειώθηκε πολεμική σύγκρουση διάρκειας 12 ημερών μεταξύ Ισραήλ και Ιράν, με αφορμή τον βομβαρδισμό ιρανικών στόχων, κυρίως πυρηνικών εγκαταστάσεων, από το Ισραήλ. Κατά τη διάρκεια των εχθροπραξιών, επιθέσεις εξαπέλυσαν και οι ΗΠΑ, ενώ το Ιράν αντέδρασε εκτοξεύοντας drones και πυραύλους προς το Ισραήλ.

Οι ιρανικές αρχές αναφέρουν ότι περισσότεροι από 1.000 άνθρωποι έχασαν τη ζωή τους στο Ιράν ως αποτέλεσμα των βομβαρδισμών από Ισραήλ και ΗΠΑ.

Η σύγκρουση του Ιουνίου είχε ως αποτέλεσμα τη διακοπή των συνομιλιών μεταξύ Ουάσινγκτον και Τεχεράνης, οι οποίες είχαν ξεκινήσει τον Απρίλιο με αντικείμενο το πυρηνικό πρόγραμμα του Ιράν.

Επιπλέον, η Τεχεράνη κατηγορεί τη Γαλλία, το Ηνωμένο Βασίλειο και τη Γερμανία για την επαναφορά κυρώσεων του ΟΗΕ κατά της Ισλαμικής Δημοκρατίας λόγω του πυρηνικού της προγράμματος.

Ο Πεζεσκιάν υπογράμμισε ότι «αυτός ο πόλεμος είναι χειρότερος από αυτόν που εξαπέλυσε εναντίον μας το Ιράκ. Με μια πιο προσεκτική ματιά, είναι πολύ πιο περίπλοκος και δύσκολος», αναφερόμενος στον πόλεμο Ιράν-Ιράκ (1980-1988), ο οποίος είχε προκαλέσει τεράστιες ανθρώπινες απώλειες.

Στις 22 Σεπτεμβρίου 1980, το Ιράκ υπό την ηγεσία του Σαντάμ Χουσεΐν και με τη στήριξη δυτικών δυνάμεων επιτέθηκε στο Ιράν, το οποίο είχε αποδυναμωθεί μετά την Ισλαμική Επανάσταση του 1979.

Από την επιστροφή του στον Λευκό Οίκο τον Ιανουάριο, ο Αμερικανός πρόεδρος Ντόναλντ Τραμπ έχει επαναφέρει την πολιτική της «μέγιστης πίεσης» έναντι της Τεχεράνης, συνεχίζοντας τη στρατηγική της πρώτης του θητείας.

Η πολιτική αυτή περιλαμβάνει πρόσθετες κυρώσεις με στόχο τον οικονομικό στραγγαλισμό του Ιράν και την εξάντληση των εσόδων του από τις πωλήσεις πετρελαίου στη διεθνή αγορά.