Οι βροχοπτώσεις του υδρολογικού έτους 2025-2026 καταγράφονται ως από τις πιο σημαντικές των τελευταίων τριών δεκαετιών, σύμφωνα με τον Παναγιώτη Σαμπατακάκη, Διδάκτορα Υδρογεωλογίας του Πανεπιστημίου Μπολόνιας και Διευθυντή Υδατικών Πόρων Ι.Ε. Τα αποθέματα των υπόγειων νερών, ιδιαίτερα στους ασβεστολιθικούς υδροφόρους, έχουν επανέλθει σε φυσιολογικά επίπεδα, γεγονός που αποτελεί θετική εξέλιξη για το υδατικό ισοζύγιο της χώρας.
Ωστόσο, η ίδια εικόνα δεν παρατηρείται στους υπόγειους υδροφόρους των μεγάλων πεδιάδων, όπου η υπεράντληση μέσω γεωτρήσεων έχει προκαλέσει συσσωρευτικό έλλειμμα τα τελευταία 40 χρόνια. Το πρόβλημα αυτό παραμένει έντονο και απαιτεί άμεση αντιμετώπιση.
Στην ευρύτερη περιοχή της Αττικής, παρότι σημειώθηκαν αυξημένες εισροές στους ταμιευτήρες Μόρνου και Ευήνου –και σε μικρότερο βαθμό στην Υλίκη– τα στρατηγικά αποθέματα νερού δεν αναμένεται να φτάσουν τα επίπεδα προηγούμενων δεκαετιών. Η αυξανόμενη κατανάλωση στην πρωτεύουσα συνεχίζει να πιέζει τα υδατικά διαθέσιμα.
Αντίστοιχες προκλήσεις αντιμετωπίζουν και οι τουριστικές περιοχές, ειδικά τα νησιά, όπου οι τοπικοί υδατικοί πόροι δεν επαρκούν για να καλύψουν τη ραγδαία αυξανόμενη ζήτηση. Το φαινόμενο είναι εντονότερο στα μικρότερα νησιά, αλλά σταδιακά επεκτείνεται και στα μεγαλύτερα.
Στον τομέα της άρδευσης, που αποτελεί τον μεγαλύτερο καταναλωτή νερού, η επάρκεια των τελευταίων ετών δεν έχει οδηγήσει σε ουσιαστικές βελτιώσεις των δικτύων. Η έλλειψη επενδύσεων σε σύγχρονες υποδομές οδηγεί σε σπατάλη πολύτιμων πόρων.
Σε πολλές περιπτώσεις, η έλλειψη νερού στην ύδρευση ή την άρδευση οφείλεται κυρίως σε κακοδιαχείριση, με δύο βασικούς παράγοντες: την υπερκατανάλωση και τις σημαντικές απώλειες στα δίκτυα.
Ο κ. Σαμπατακάκης υπογραμμίζει ότι κάθε σχεδιασμός για νέα έργα αξιοποίησης υδατικών πόρων πρέπει να ακολουθεί τις απαραίτητες διορθωτικές παρεμβάσεις. Η εξοικονόμηση και η σωστή διαχείριση του υπάρχοντος νερού αποτελούν προϋπόθεση για κάθε βιώσιμη στρατηγική στον τομέα των υδάτων.