Ένα ιδιαίτερο ποίημα του Γιώργου Σεφέρη με τίτλο «Ποιήματα με ζωγραφιές σε μικρά παιδιά (1941–1961)» αποκαλύπτει την ευαίσθητη πλευρά του νομπελίστα ποιητή, μέσα από μια τρυφερή δημιουργία που απευθύνεται σε παιδικό κοινό. Το συγκεκριμένο στιχούργημα, με τίτλο «Τούτη τη λέγαν Αρετούσα», συνδυάζει την ποίηση με την εικονογράφηση, στοιχείο που χαρακτηρίζει τη σειρά των έργων αυτών.
Το χειρόγραφο ποίημα γράφτηκε σε κάρτα το Πάσχα του 1961, την οποία ο Σεφέρης προόριζε να στείλει σε μια Δάφνη. Πριν από την τελευταία στροφή, ο ποιητής σχεδίασε ένα κόκκινο αβγό, σύμβολο της Ανάστασης, προσδίδοντας στο έργο του έναν έντονα προσωπικό και εορταστικό χαρακτήρα.
Η αναφορά στη Δάφνη συνδέεται άμεσα με τη χαρά και το αναστάσιμο πνεύμα της Λαμπρής, αποτυπώνοντας τη βαθιά ανθρώπινη διάσταση της ποίησης του Σεφέρη. Μέσα από απλές εικόνες και παιχνιδιάρικο ρυθμό, ο ποιητής καταφέρνει να επικοινωνήσει συναισθήματα αγάπης και ελπίδας, προσφέροντας ένα πολύτιμο δείγμα της καλλιτεχνικής του ευαισθησίας.