Εκτενές δημοσίευμα της γαλλικής εφημερίδας Le Monde είναι αφιερωμένο στη Μονίκ Αλεξάντρ, ελληνίστρια καθηγήτρια της Σορβόνης, η οποία απεβίωσε στις 8 Φεβρουαρίου 2026 σε ηλικία 93 ετών. Η διακεκριμένη ακαδημαϊκός είχε αφιερώσει το έργο της στη μελέτη του ελληνόγλωσσου Ιουδαϊσμού και της πατρολογικής παράδοσης.
Η Μονίκ Αλεξάντρ, καθηγήτρια ελληνικής γλώσσας και λογοτεχνίας στη Σορβόννη, κατείχε την έδρα της Ελληνικής Πατρολογίας και του Ελληνιστικού Ιουδαϊσμού. Σύμφωνα με το δημοσίευμα, γεννήθηκε στη Μασσαλία στις 24 Ιουνίου 1932 και, όπως συνήθιζε να λέει, «μεγάλωσε χωρίς Βίβλο σε καθολικό περιβάλλον».
Κατά τη διάρκεια των σπουδών της επηρεάστηκε βαθιά από τις διαλέξεις του σπουδαίου ελληνιστή Ενρί-Ιρενέ Μαρούτου (1904-1977), «όπου ο χριστιανισμός ουδέποτε αποκοπτόταν από το ιστορικό του πλαίσιο, την Ύστερη Αρχαιότητα – κάτι που υπήρξε για εκείνη μια αποκάλυψη».
Αφού ολοκλήρωσε το πτυχίο της λογοτεχνίας το 1955, δίδαξε ως προπαρασκευάστρια καθηγήτρια ελληνικής γλώσσας (1958-1962) στην École Normale Supérieure de Jeunes Filles («Sèvres»). Στη συνέχεια εντάχθηκε στη Σορβόννη ως αναπληρώτρια καθηγήτρια, αναλαμβάνοντας την έδρα της Ελληνικής Πατρολογίας στο Paris-IV-Sorbonne.
Πολυσχιδές έργο και επιστημονική παρακαταθήκη
Η Μονίκ Αλεξάντρ αφιέρωσε τη μελέτη της στο σύνολο του ελληνόγλωσσου Ιουδαϊσμού, στα πατερικά κείμενα, τον μοναχισμό και την ελληνική φιλοσοφία. Ιδιαίτερη σημασία είχαν επίσης οι συμβολές της στις σπουδές φύλου και στα ζητήματα ιστοριογραφίας.
Μετέφρασε έργα στοχαστών για την Αρχαία Ελλάδα και συμμετείχε στο εμβληματικό έργο «Ιστορία των Γυναικών στη Δύση» (Histoire des femmes en Occident), αναδεικνύοντας τη θέση των γυναικών στον πρώιμο χριστιανισμό.
Όπως ανέφερε ο Ολιβιέ Μινίχ, μαθητής και διάδοχός της στη Σορβόννη, «η Μονίκ Αλεξάντρ ενσάρκωσε, για τις κλασικές σπουδές, την ελληνόγλωσση ιουδαϊκή λογοτεχνία και την ελληνική πατρολογία, το ιδεώδες μιας δασκάλας σχολαστικά προσηλωμένης στους μαθητές της, μιας αξεπέραστης αναγνώστριας και μιας γυναίκας που συνδύαζε πνευματική κομψότητα με ηθική αυστηρότητα».