Η Νέα Αριστερά σχολιάζει το νέο δημοσίευμα της «Εφημερίδας των Συντακτών» σχετικά με τις 24 συμβάσεις τεχνικής υποστήριξης και επικοινωνίας, συνολικού ύψους σχεδόν 200 εκατ. ευρώ, που εγκρίθηκαν μέσα σε τρεις μήνες από τον αναπληρωτή υπουργό Οικονομικών Νίκο Παπαθανάση. Σύμφωνα με την ανακοίνωση, το θέμα αυτό επιβεβαιώνει τα ευρήματα της έκθεσης Consultocracy των οργανισμών Vouliwatch και Solomon, τα οποία καταδεικνύουν ότι η κυβέρνηση έχει εγκαθιδρύσει ένα σύστημα «συμβουλοκρατίας» στη διαχείριση του δημόσιου χρήματος.
Όπως αναφέρει η ανακοίνωση, «την ώρα που το Ταμείο Ανάκαμψης και το ΕΣΠΑ παρουσιάζουν σοβαρές καθυστερήσεις και η χώρα κινδυνεύει να χάσει σημαντικούς ευρωπαϊκούς πόρους, η κυβέρνηση φαίνεται να επιλέγει μια διαφορετική προτεραιότητα: τη διοχέτευση εκατοντάδων εκατομμυρίων ευρώ σε συμβάσεις ‘τεχνικής υποστήριξης’, ‘επικοινωνίας’ και ‘δημοσιότητας’».
Η Νέα Αριστερά επισημαίνει ότι οι συγκεκριμένες δαπάνες εγκρίνονται λίγους μήνες πριν από τη λήξη της προγραμματικής περιόδου του Ταμείου Ανάκαμψης, γεγονός που, όπως σημειώνει, εγείρει ερωτήματα για τη σκοπιμότητα και την αναγκαιότητά τους.
Το δημοσίευμα, σύμφωνα με το κόμμα, δεν αποτελεί μεμονωμένο περιστατικό αλλά προστίθεται στα στοιχεία της έκθεσης Consultocracy, τα οποία δείχνουν ότι οι δαπάνες για συμβουλευτικές υπηρεσίες στο ελληνικό Δημόσιο αυξήθηκαν από 3,4 εκατ. ευρώ το 2017 σε περίπου 600 εκατ. ευρώ ετησίως το 2024 και το 2025 — αύξηση της τάξης του 17.000%. Παράλληλα, το 62,4% των συμβάσεων ανατίθεται χωρίς διαγωνισμό, ενώ μόλις δέκα εταιρείες απορροφούν σχεδόν το σύνολο της αξίας τους.
Η Νέα Αριστερά υπενθυμίζει ότι έχει ήδη καταθέσει ερώτηση στη Βουλή σχετικά με την αδιαφάνεια, τις απευθείας αναθέσεις και τη μεταφορά κρίσιμων αρμοδιοτήτων του κράτους σε ιδιωτικές εταιρείες. Όπως αναφέρεται στην ανακοίνωση, η πρακτική αυτή αποδυναμώνει τη Δημόσια Διοίκηση, εκχωρεί βασικές λειτουργίες του κράτους σε εξωτερικούς συμβούλους και δημιουργεί ένα παράλληλο σύστημα άσκησης πολιτικής, όπου οι δημόσιες πολιτικές σχεδιάζονται εκτός θεσμικού πλαισίου, με περιορισμένη διαφάνεια και χωρίς ουσιαστική δημοκρατική λογοδοσία.