Οι συνέπειες της κλιματικής αλλαγής στην ανισότητα των φύλων, που για χρόνια δεν είχαν λάβει την απαιτούμενη προσοχή, βρίσκονται πλέον στο επίκεντρο των προειδοποιήσεων από μη κυβερνητικές οργανώσεις. Οι οργανώσεις αυτές επισημαίνουν το χάσμα ανάμεσα στις πολιτικές δεσμεύσεις και τη χρηματοδοτική πραγματικότητα.
«Η κλιματική αλλαγή είναι σεξιστική», δήλωσε η Ματίλντ Ενρί της CARE France, υπογραμμίζοντας ότι λειτουργεί ως «πολλαπλασιαστής των κινδύνων» που αντιμετωπίζουν οι γυναίκες.
Όπως σημείωσε, «όταν χτυπούν οι ξηρασίες, όταν οι καλλιέργειες αποτυγχάνουν, οι γυναίκες είναι αυτές που τρώνε τελευταίες και λιγότερο».
Σύμφωνα με την Action contre la faim (ACF), οι γυναίκες που βιώνουν επισιτιστική ανασφάλεια παγκοσμίως είναι κατά 47,8 εκατομμύρια περισσότερες από τους άνδρες. Η οργάνωση επισημαίνει ότι οι έμφυλες ανισότητες αποτελούν ταυτόχρονα «αιτία και συνέπεια της πείνας».
Η αύξηση της θερμοκρασίας της Γης επηρεάζει επίσης την ασφάλεια των γυναικών. Έρευνα της Initiative Spotlight, συμμαχίας της ΕΕ, του ΟΗΕ και της κυβέρνησης του Μεξικού, κατέδειξε τον Απρίλιο του 2025 ότι κάθε άνοδος κατά 1° Κελσίου συνδέεται με αύξηση 4,7% της ενδοοικογενειακής βίας.
Ακραία φαινόμενα, όπως οι πλημμύρες στο Μπανγκλαντές, οδηγούν σε αύξηση της έμφυλης βίας και των γάμων παιδιών, σύμφωνα με την Ενρί.
Παράλληλα, η αδράνεια απέναντι στην κλιματική απορρύθμιση μπορεί να οδηγήσει έως και 158,3 εκατομμύρια γυναίκες και κορίτσια στην ακραία φτώχεια έως το 2050, όπως αναφέρει το Gender Snapshot 2025 του ΟΗΕ Γυναίκες.
Πίεση προς την G7 και η φεμινιστική διπλωματία
Μέσα σε αυτό το πλαίσιο, οι οργανώσεις ζητούν από την G7 να αναλάβει ουσιαστική δράση. Αν και η Γαλλία, που έχει την προεδρία της G7 για το 2025, εφαρμόζει στρατηγική φεμινιστικής διπλωματίας για την περίοδο 2025-2030, οι οργανώσεις καταγγέλλουν μείωση της βοήθειας και αρνητικές επιπτώσεις στα προγράμματά τους.
Η αναπτυξιακή βοήθεια των μελών της Επιτροπής Αναπτυξιακής Βοήθειας (DAC) του ΟΟΣΑ ανήλθε το 2025 σε 174,3 δισ. δολάρια, σημειώνοντας μείωση 23,1% σε σχέση με το προηγούμενο έτος — τη μεγαλύτερη ετήσια πτώση που έχει καταγραφεί ποτέ. Η Γερμανία, οι ΗΠΑ, η Βρετανία, η Ιαπωνία και η Γαλλία ευθύνονται για το 95,7% της μείωσης, σύμφωνα με τον ΟΟΣΑ.
Το χρηματοδοτικό εργαλείο του Ταμείου Υποστήριξης Φεμινιστικών Οργανώσεων (FSOF), «η πιο εμβληματική πρωτοβουλία της φεμινιστικής διπλωματίας της Γαλλίας», έχει πληγεί σημαντικά, όπως επισήμανε το Plan International France.
Οι περικοπές αυτές επηρεάζουν άμεσα τη λειτουργία διεθνών ΜΚΟ και τοπικών δομών, οδηγώντας σε αναστολές προγραμμάτων και απώλεια στήριξης για εκατομμύρια ωφελούμενους.
«Δυστυχώς, όλα αυτά μπορούν να μεταφραστούν σε αριθμούς θανάτων, παιδιών εκτός σχολείου, γάμων παιδιών...», ανέφερε η Μισέλ Περό του Plan International France.
Οι γυναίκες ως φορείς αλλαγής
Παρά την ευαλωτότητά τους, οι γυναίκες αποτελούν κρίσιμο μέρος των λύσεων για την αντιμετώπιση της κλιματικής κρίσης, ιδιαίτερα στους τομείς της προστασίας της φύσης και της γεωργίας.
«Οι γυναίκες δεν είναι μόνο ευάλωτες. Αν τις υποστηρίξουμε, μπορούν να γίνουν φορείς αλλαγής», δήλωσε η Χοάνγκ Θι Νγκοκ Χα, Βιετναμέζα ερευνήτρια, σε συνέντευξη Τύπου πριν από τη σύνοδο της G7 για το Περιβάλλον στα τέλη Απριλίου.
Ωστόσο, οι γυναίκες από τις κοινότητες των αυτοχθόνων εξακολουθούν να «αποκλείονται σχεδόν συστηματικά» από τα διεθνή όργανα λήψης αποφάσεων, όπως τόνισε η Γκλάντις Γιολάντα Γκουαμάν Κασίγιας από τον Ισημερινό. Η ίδια κάλεσε «τις κυβερνήσεις όλων των χωρών του κόσμου» να αποτελέσουν «κινητήριες δυνάμεις ώστε να ακουστούμε».