Κάθε χρόνο, η 25η Νοεμβρίου, Παγκόσμια Ημέρα Εξάλειψης της Βίας κατά των Γυναικών, υπενθυμίζει τις προκλήσεις που εξακολουθούν να αντιμετωπίζουν οι γυναίκες στην προσπάθειά τους να ζήσουν χωρίς φόβο.
Για πολλές οικογένειες, η ημέρα αυτή έχει ιδιαίτερη σημασία, καθώς αποτελεί υπενθύμιση απωλειών που δεν θα έπρεπε να έχουν συμβεί. Δύο μητέρες, η Κατερίνα Κώτη και η Ρόζα Φωτιάδου, μετατρέπουν τον πόνο της απώλειας των παιδιών τους σε μήνυμα ελπίδας και δράσης για κάθε γυναίκα που βρίσκεται σε κίνδυνο.
Η Κατερίνα Κώτη, μητέρα της Ντόρας Ζαχαριά, η οποία δολοφονήθηκε στη Ρόδο σε ηλικία 31 ετών, δηλώνει πως το βάρος της απώλειας παραμένει διαρκές.
Σε δηλώσεις της στο Αθηναϊκό - Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων, αναφέρει: «Ελπίζω αυτή τη μέρα να σταματήσουμε να τη γιορτάζουμε. Μακάρι να σταματούσε, να μην υπήρχε η ανάγκη να συζητάμε για τις γυναίκες που χάθηκαν».
Όπως επισημαίνει, η κόρη της προσπάθησε να απομακρυνθεί από μια επικίνδυνη σχέση, όμως δεν κατάφερε να σωθεί. Εκφράζει την πεποίθηση ότι αν υπήρχε μεγαλύτερη ευαισθητοποίηση και παρέμβαση από το περιβάλλον, ίσως το τραγικό αποτέλεσμα να είχε αποφευχθεί.
Παρά τον βαθύ πόνο, η ίδια διακρίνει σημάδια αλλαγής στην κοινωνία. Όλο και περισσότερες γυναίκες αναγνωρίζουν έγκαιρα τα σημάδια τοξικών σχέσεων και επιλέγουν να απομακρυνθούν.
«Κάποια κορίτσια με έχουν σταματήσει στον δρόμο και μου λένε: ‘Κυρία Κατερίνα, μετά από αυτό που έγινε με την Ντόρα, έχω φύγει από τη σχέση που ήμουνα και είμαι καλά’. Αυτό νομίζω είναι ό,τι καλύτερο», αναφέρει χαρακτηριστικά.
Αντίστοιχα, η Ρόζα Φωτιάδου, μητέρα της Σοφίας Σαββίδου που δολοφονήθηκε στη διπλή γυναικοκτονία της Κηφισιάς, τονίζει την ανάγκη κοινωνικής στήριξης προς τις γυναίκες πριν να είναι αργά.
Υπογραμμίζει πως το φαινόμενο της γυναικοκτονίας είναι υπαρκτό και οφείλεται σε βαθιά ριζωμένες κοινωνικές αντιλήψεις. «Να σέβονται και να αγαπούν τη ζωή τους και τον εαυτό τους. Να φεύγουν από δύσκολες σχέσεις, να μην κρέμονται σε κανέναν, να έχουν δύναμη», σημειώνει, προσθέτοντας πως πολλές γυναίκες είναι έτοιμες να στηρίξουν όσες βρίσκονται σε κακοποιητικό περιβάλλον.
Η γυναικοκτονία ως κοινωνικό φαινόμενο
Οι μαρτυρίες των δύο μητέρων αναδεικνύουν ότι η γυναικοκτονία δεν αποτελεί μεμονωμένο περιστατικό, αλλά κοινωνικό φαινόμενο με βαθιές ρίζες.
Γυναίκες δολοφονούνται συχνά όταν προσπαθούν να σπάσουν τον κύκλο της κακοποίησης και να διεκδικήσουν αυτονομία. Η έμφυλη βία είναι αποτέλεσμα στερεοτύπων και μιας κουλτούρας που συχνά υποβαθμίζει ή αγνοεί τα προειδοποιητικά σημάδια.
Ωστόσο, όπως επισημαίνουν οι ίδιες, παρατηρείται πρόοδος. Η συζήτηση γύρω από το θέμα γίνεται πιο ανοιχτή, οι γυναίκες ζητούν βοήθεια και φεύγουν νωρίτερα από τοξικές σχέσεις. Οι φωνές όσων βίωσαν την απώλεια λειτουργούν ως κινητήριος δύναμη για την πρόληψη νέων τραγωδιών.
Μέχρι η κοινωνία να πάψει να θρηνεί θύματα, η 25η Νοεμβρίου παραμένει υπενθύμιση και ευθύνη για όλους. «Ευθύνη μας είναι να ακούμε, να προστατεύουμε, να στηρίζουμε. Να μη θεωρούμε τη βία ‘’ιδιωτική υπόθεση’’.
Να μην αφήνουμε καμία γυναίκα μόνη», επισημαίνουν. Ο στόχος είναι να έρθει η στιγμή που η συγκεκριμένη ημέρα θα είναι περιττή, καθώς η βία κατά των γυναικών θα αποτελεί παρελθόν.
Ακολουθήστε το Business Daily στο Google news
