Μαρμάρινη επιγραφή θα τοποθετηθεί στην παραλιακή λεωφόρο Νίκης στη Θεσσαλονίκη, σηματοδοτώντας το σημείο όπου η Σοφία Βέμπο, γνωστή ως «Τραγουδίστρια της Νίκης», ξεκίνησε την πορεία της στο τραγούδι το 1933. Το νεοκλασικό κτήριο του 1931, στη γωνία με την Αγίας Σοφίας, φιλοξενούσε τότε το κέντρο διασκέδασης «Αστόρια Β’», όπου σήμερα βρίσκεται το Garcon Brasserie. Εκεί, η Βέμπο έκανε τα πρώτα της βήματα, ανοίγοντας τον δρόμο για να γίνει η φωνή της Ελλάδας στον πόλεμο του ’40.
Τα αποκαλυπτήρια της επιγραφής πραγματοποιήθηκαν με πρωτοβουλία του υφυπουργού Εσωτερικών, αρμόδιου για θέματα Μακεδονίας - Θράκης, Κώστα Γκιουλέκα. Η εκδήλωση φιλοξενήθηκε στον εσωτερικό χώρο του Garcon, παρουσία του δημάρχου Θεσσαλονίκης, Στέλιου Αγγελούδη, της ηθοποιού Μιμής Ντενίση και της Μελίνας Μποτέλη, η οποία ερμήνευσε πολεμικά τραγούδια της Βέμπο, συνοδευόμενη στο πιάνο από τη Γιάννα Λύκοβα.
Ο κ. Γκιουλέκας αναφέρθηκε στη διαδρομή της Βέμπο, αποκαλύπτοντας άγνωστες ιστορίες για την ίδια και τον θεατρικό συγγραφέα και σύζυγό της, Μίμη Τραϊφόρο. Όπως σημείωσε, η Βέμπο προερχόταν από φτωχή οικογένεια της Καλλίπολης της Θράκης και μεγάλωσε στον Βόλο, χωρίς αρχικά να έχει σχέση με τη μουσική.
Συγκινημένη, η Μελίνα Μποτέλη ερμήνευσε γνωστά πολεμικά τραγούδια της Βέμπο, τονίζοντας τη σημασία του χώρου όπου εμφανίστηκε η εμβληματική καλλιτέχνιδα. Η ίδια ανέφερε ότι το ρεπερτόριο της Βέμπο αποτελεί για εκείνη ξεχωριστή τιμή, καθώς ο πατέρας της υπήρξε ένας από τους Έλληνες που πολέμησαν στην Πίνδο το 1940.
Σύμφωνα με την αφήγηση του Κώστα Γκιουλέκα, η Σοφία Βέμπο έφτασε στη Θεσσαλονίκη το 1933 με πλοίο, αναζητώντας εργασία για να στηρίξει οικονομικά την οικογένειά της. Κατά τη διάρκεια του ταξιδιού, τραγουδούσε στην κουπαστή, γεγονός που τράβηξε την προσοχή του καλλιτεχνικού ιμπρεσάριου Κώστα Τσίμπα. Αρχικά, η Βέμπο αμφισβήτησε τις προθέσεις του, αλλά η ανάγκη για εισόδημα την οδήγησε τελικά να δοκιμάσει τις δυνάμεις της στο τραγούδι στο «Αστόρια Β’», όπου εντυπωσίασε το κοινό.
Ο Τσίμπας προώθησε γρήγορα τη Βέμπο στην Αθήνα και στη δισκογραφική Columbia, όπου ηχογράφησε τον πρώτο της δίσκο και έγινε γνωστή σε όλη την Ελλάδα.
Το 1940, με το ξέσπασμα του ελληνοϊταλικού πολέμου, η Βέμπο ήταν ήδη καταξιωμένη. Στο θέατρο «Μοντιάλ» ζήτησε από τον Μίμη Τραϊφόρο να γράψει ένα πολεμικό τραγούδι βασισμένο στη μελωδία του «Ζεχρά» του Μιχάλη Σογιούλ. Έτσι γεννήθηκε το «Παιδιά της Ελλάδος παιδιά», το οποίο συνδέθηκε άρρηκτα με την εθνική επέτειο και την ελληνική ψυχή.
Η Σοφία Βέμπο, παρά τη συγκίνησή της για τους στίχους του τραγουδιού, διαφώνησε με το αρχικό περιεχόμενο, ζητώντας να μετριαστεί η ένταση ενός στίχου. Η πρώτη ερμηνεία του τραγουδιού έγινε το ίδιο βράδυ, προκαλώντας συγκίνηση στο κοινό, ιδιαίτερα στους τραυματίες του πολέμου που παρευρίσκονταν στην αίθουσα.
Κατά τη διάρκεια της Κατοχής, η Βέμπο διώχθηκε για τα σατιρικά και υβριστικά της τραγούδια κατά του ιταλικού έθνους. Της αφαιρέθηκε η άδεια εργασίας και απαγορεύτηκαν οι δημόσιες εμφανίσεις της, ενώ αντιμετώπισε ακόμα και βία από συνεργάτες των Γερμανών.
Η εκδήλωση ολοκληρώθηκε σε κλίμα συγκίνησης, με το κοινό να αναγνωρίζει τη συμβολή της Θεσσαλονίκης στην ανάδειξη της γυναίκας που έγινε η φωνή της Ελλάδας σε μια από τις πιο κρίσιμες στιγμές της ιστορίας της.
Ακολουθήστε το Business Daily στο Google news
