Η συζήτηση για τη «στρατηγική αυτονομία» της Ευρώπης δεν μπορεί να μένει στα λόγια, όταν η βιομηχανική της βάση υποχωρεί, προειδοποιεί ο Ευάγγελος Μυτιληναίος, ζητώντας να μην υπάρξει νέα καθυστέρηση στην παρουσίαση του Νόμου για τον Βιομηχανικό Επιταχυντή (Industrial Accelerator Act – IAA).
Αφορμή αποτελεί η νέα αναβολή της δημοσίευσης του νομοθετήματος, από τις 26 Φεβρουαρίου στις 4 Μαρτίου, εξέλιξη που κινητοποίησε τις ευρωπαϊκές εταιρείες μη σιδηρούχων μετάλλων να στηρίξουν δημόσια τον αρμόδιο επίτροπο της ΕΕ, Στεφάν Σεζουρνέ, και τις ρυθμίσεις «made in Europe» που προωθεί.
Σύμφωνα με όσα μεταδίδονται, οι παραγωγοί μη σιδηρούχων μετάλλων ευθυγραμμίζονται με την προσπάθεια της Κομισιόν να κατοχυρώσει κριτήρια ευρωπαϊκής προτίμησης στην προμήθεια και τη χρηματοδότηση, με στόχο την ενίσχυση της ευρωπαϊκής βιομηχανικής ικανότητας.
Το πλαίσιο αυτό, ωστόσο, προκαλεί αντιδράσεις εκτός Ευρώπης, καθώς εμπορικοί εταίροι φοβούνται ότι θα υποβαθμιστεί η πρόσβαση των προϊόντων τους σε ευρωπαϊκά προγράμματα και δημόσιες συμβάσεις.
Ο Ευάγγελος Μυτιληναίος, ως επικεφαλής της European Metals, παρενέβη με δήλωση, υποστηρίζοντας ότι «η Ευρώπη οφείλει να είναι εξίσου σαφής ως προς τις προτεραιότητές της και να δράσει γρήγορα και αποφασιστικά, όχι να διστάζει επί εβδομάδες, μήνες ή χρόνια».
Στο ίδιο μήκος κύματος, επισημαίνει ότι η καθυστέρηση του IAA, σε ένα περιβάλλον υψηλού ενεργειακού κόστους, αυξημένων εμπορικών πιέσεων και κόστους άνθρακα, στέλνει «λάθος μήνυμα» προς τη βιομηχανία και τις αγορές.
Στο επίκεντρο της παρέμβασής του βρίσκεται ο ρόλος των μετάλλων και των ενεργοβόρων βιομηχανιών. Όπως τονίζει, δεν πρόκειται για «προαιρετικούς» τομείς, αλλά για κρίσιμες αλυσίδες που στηρίζουν την άμυνα, τις υποδομές, τη μεταποίηση και την τεχνολογική ισχύ της Ευρώπης.
«Αν η παραγωγή εγκαταλείψει την Ευρώπη, καθίσταται εξαρτημένη από τρίτους», προειδοποιεί, συνδέοντας ευθέως τη βιομηχανική παραγωγή με την οικονομική ασφάλεια και την κυριαρχία.
Σε αυτό το πλαίσιο, ζητά να συμπεριληφθούν ρητά τα μέταλλα στη λίστα των στρατηγικών τομέων του IAA και να υιοθετηθεί μια αρχή ευρωπαϊκής προτεραιότητας στη δημόσια χρηματοδότηση.
Η θέση του συνοψίζεται στη διατύπωση ότι «η ευρωπαϊκή δημόσια χρηματοδότηση πρέπει, εντός εύλογων ορίων, να δίνει προτεραιότητα στη δυναμικότητα παραγωγής μετάλλων που βρίσκεται στην Ευρώπη», διευκρινίζοντας ότι «αυτό δεν είναι προστατευτισμός, είναι οικονομική ασφάλεια».
Το Euractiv μεταφέρει, επίσης, ότι ο ίδιος ο επίτροπος Στεφάν Σεζουρνέ έχει αναγνωρίσει πως οι κανόνες ευρωπαϊκής προτίμησης αποτελούν «σημαντική αλλαγή» στην ευρωπαϊκή οικονομική αντίληψη και ότι δεν είναι απλό να υπάρξει γρήγορη συναίνεση.
Παράλληλα, σημειώνεται πως η συζήτηση για τα «made in Europe» κριτήρια έχει ανοίξει μέτωπα και εντός της ευρωπαϊκής βαριάς βιομηχανίας, με φορείς όπως ο ευρωπαϊκός σύνδεσμος χαλυβουργίας (Eurofer) να ζητούν αντίστοιχους όρους και για τον χάλυβα.
Η δήλωση Ευάγγελου Μυτιληναίου
Η Ευρώπη δεν μπορεί να μιλά για στρατηγική αυτονομία, ενώ επιτρέπει τη διάβρωση της βιομηχανικής της βάσης.
Τα μέταλλα και οι ενεργοβόρες βιομηχανίες δεν είναι προαιρετικοί τομείς -αποτελούν το θεμέλιο των αμυντικών δυνατοτήτων της Ευρώπης, των υποδομών της, της μεταποίησης και της τεχνολογικής της ηγεσίας. Εάν η παραγωγή εγκαταλείψει την Ευρώπη, καθίσταται εξαρτημένη από τρίτους για τα υλικά που τροφοδοτούν την οικονομία της και διασφαλίζουν την κυριαρχία της.
Η ευρωπαϊκή βιομηχανία μετάλλων αποτελεί ζωτικό στοιχείο των μελλοντικών μας σχεδίων για την απανθρακοποίηση, την ψηφιοποίηση και την υπεράσπιση των ελευθεριών μας. Ο Νόμος για τον Βιομηχανικό Επιταχυντή (σ.σ. Industrial Accelerator Act) πρέπει να αναγνωρίσει τη στρατηγική αξία των μετάλλων που παράγονται στην Ευρώπη.
Υποστηρίζουμε σθεναρά τον επίτροπο Στεφάν Σεζουρνέ στις προσπάθειές του να ενισχύσει τη βιομηχανική ικανότητα της Ευρώπης μέσω ενός ισχυρού Νόμου για τον Βιομηχανικό Επιταχυντή, ο οποίος πρέπει να έχει τα μέταλλα στον πυρήνα του.
Σε μια περίοδο κατά την οποία οι μεγάλες παγκόσμιες δυνάμεις στηρίζουν επιθετικά τις εγχώριες βιομηχανίες τους, η Ευρώπη οφείλει να είναι εξίσου σαφής ως προς τις προτεραιότητές της και να δράσει γρήγορα και αποφασιστικά -όχι να διστάζει επί εβδομάδες, μήνες ή χρόνια.
Το ενεργειακό κόστος παραμένει διαρθρωτικά υψηλότερο από ό,τι σε ανταγωνιστικές περιοχές. Οι εμπορικές πιέσεις αυξάνονται.
Το κανονιστικό και το κόστος άνθρακα αποθαρρύνουν τις επενδύσεις. Σε αυτό το περιβάλλον, η καθυστέρηση του Νόμου για τον Βιομηχανικό Επιταχυντή στέλνει λανθασμένο μήνυμα προς τη βιομηχανία και τις αγορές.
Ο αποκλεισμός των μετάλλων από τους στρατηγικούς τομείς στέλνει ακόμη χειρότερο μήνυμα στους επενδυτές σχετικά με τις προθέσεις της Ευρώπης για τον συγκεκριμένο κλάδο.
Η αρχή θα πρέπει να είναι απλή: η ευρωπαϊκή δημόσια χρηματοδότηση πρέπει, εντός εύλογων ορίων, να δίνει προτεραιότητα στη δυναμικότητα παραγωγής μετάλλων που βρίσκεται στην Ευρώπη. Αυτό δεν είναι προστατευτισμός -είναι οικονομική ασφάλεια.
Η στρατηγική αυτονομία ξεκινά από την παραγωγή. Εάν χάσουμε τα μέταλλα και άλλες θεμελιώδεις βιομηχανίες, χάνουμε μόχλευση, ανθεκτικότητα και έλεγχο επί του ίδιου μας του μέλλοντος.
Η Ευρώπη πρέπει να αποφασίσει: θα παράγουμε μέταλλα στην Ευρώπη ή θα εξαρτόμαστε από άλλους για τη μελλοντική μας οικονομική ασφάλεια; Ο Νόμος για τον Βιομηχανικό Επιταχυντή αποτελεί δοκιμασία αυτής της επιλογής.
Ακολουθήστε το Business Daily στο Google news
