Η εικόνα που περιγράφει η The Wall Street Journal για τη διαχείριση του πολέμου με το Ιράν από τον Ντόναλντ Τραμπ είναι εκείνη ενός προέδρου που λειτουργούσε παρορμητικά, συχνά παρακάμπτοντας τους συμβούλους του και λαμβάνοντας κρίσιμες αποφάσεις με γνώμονα την άμεση εντύπωση και την πολιτική πίεση.
Σύμφωνα με το δημοσίευμα, ο Τραμπ έδινε ιδιαίτερη σημασία σε εντυπωσιακά στοιχεία του πολέμου, όπως ο αριθμός των ιρανικών στόχων που είχαν πληγεί, ενώ παρακολουθούσε με ενδιαφέρον βίντεο από εκρήξεις στο Ιράν. Ωστόσο, η ατμόσφαιρα στον Λευκό Οίκο άλλαξε δραματικά όταν ενημερώθηκε ότι δύο Αμερικανοί πιλότοι είχαν καταρριφθεί πάνω από ιρανικό έδαφος. Αξιωματούχοι αναφέρουν ότι αντέδρασε με έντονη ταραχή και εκνευρισμό, φωνάζοντας επί ώρες στους συνεργάτες του.
Η στάση του αυτή οδήγησε, κατά την εφημερίδα, στο να απομακρυνθεί από το επιχειρησιακό κέντρο, καθώς στελέχη της κυβέρνησης θεωρούσαν ότι η παρουσία του θα δημιουργούσε περισσότερα προβλήματα παρά λύσεις.
Μετά τη διάσωση του ενός από τους δύο πιλότους, ο Αμερικανός πρόεδρος προχώρησε σε μια σειρά επιθετικών αναρτήσεων στο Truth Social. Το πρωί της Κυριακής του Πάσχα έγραψε σε ιδιαίτερα σκληρό ύφος, απειλώντας υβριστικά το Ιράν και κλείνοντας την ανάρτησή του με τη φράση «Δόξα στον Αλλάχ». Η επιλογή αυτή προκάλεσε αμηχανία ακόμη και σε Ρεπουμπλικανούς γερουσιαστές, οι οποίοι επικοινώνησαν με τον Λευκό Οίκο εκφράζοντας δυσαρέσκεια τόσο για τη χυδαία γλώσσα όσο και για τη χρήση μουσουλμανικής αναφοράς ανήμερα του Πάσχα.
Κατά τη WSJ, ο ίδιος ο Τραμπ εξήγησε σε συνεργάτη του ότι χρησιμοποίησε τη συγκεκριμένη διατύπωση σκόπιμα, θεωρώντας πως έτσι θα έδινε την εικόνα ενός απρόβλεπτου ηγέτη και θα ασκούσε μεγαλύτερη πίεση στην Τεχεράνη να προσέλθει σε συνομιλίες.
Ανάλογη ήταν και η λογική πίσω από τη φράση του ότι «ένας ολόκληρος πολιτισμός θα χαθεί απόψε», την οποία φέρεται να εκστόμισε λίγες ημέρες αργότερα χωρίς προηγούμενη συνεννόηση με το επιτελείο του. Σύμφωνα με κυβερνητικούς αξιωματούχους, επρόκειτο για άλλη μία προσπάθεια εκφοβισμού της ιρανικής ηγεσίας.
Παράλληλα, η οικονομική διάσταση της κρίσης φαίνεται πως επηρέαζε σε μεγάλο βαθμό τον πρόεδρο. Το κλείσιμο του Στενού του Ορμούζ από το Ιράν προκάλεσε ανησυχία για νέα άνοδο στις τιμές της ενέργειας και των καυσίμων, εξέλιξη που, σύμφωνα με το δημοσίευμα, ώθησε τον Τραμπ να αναζητήσει πιο γρήγορα μια συμφωνία. Ο ίδιος φέρεται να εξέφραζε έκπληξη για το πόσο εύκολα θα μπορούσε να διακοπεί η ναυσιπλοΐα στη στρατηγικής σημασίας θαλάσσια οδό, ακόμη και «από κάποιον με ένα drone».
Οι ανησυχίες αυτές μεταφέρθηκαν απευθείας στην κυβέρνηση από επικεφαλής μεγάλων ενεργειακών εταιρειών, οι οποίοι προειδοποίησαν για σοβαρές επιπτώσεις στην αγορά πετρελαίου και φυσικού αερίου.
Την ίδια στιγμή, ο Τραμπ διατηρούσε συχνή και απρογραμμάτιστη επικοινωνία με τα μέσα ενημέρωσης, παρά τις εισηγήσεις των συμβούλων του να περιορίσει τις εμφανίσεις του λόγω των αντιφατικών μηνυμάτων που εξέπεμπε. Αν και για ένα σύντομο διάστημα συμμορφώθηκε με αυτές τις υποδείξεις, σύντομα επέστρεψε στις σχεδόν καθημερινές τηλεφωνικές παρεμβάσεις.
Στενοί του συνεργάτες τον πίεζαν επίσης να απευθυνθεί επίσημα στο αμερικανικό κοινό με τηλεοπτικό διάγγελμα. Ο Τραμπ εμφανιζόταν επιφυλακτικός, καθώς δεν μπορούσε να παρουσιάσει μια ξεκάθαρη εικόνα επιτυχίας ούτε να εξηγήσει με βεβαιότητα πώς θα τερματιζόταν ο πόλεμος. Τελικά μίλησε δημόσια την 1η Απριλίου, χωρίς όμως να δώσει σαφές σχέδιο εξόδου από την κρίση ή να ενισχύσει αισθητά τη δημόσια στήριξη.
Καθώς πλησίαζε η προθεσμία που είχε θέσει προς το Ιράν για συνομιλίες, ο Τραμπ φέρεται να είχε στραμμένη την προσοχή του και σε άλλα ζητήματα: τις πολιτικές εξελίξεις στην Ιντιάνα, τις ενδιάμεσες εκλογές, την τεχνητή νοημοσύνη και τα κρυπτονομίσματα. Για το ιρανικό μέτωπο, σύμφωνα με συνεργάτες του, αρκέστηκε στο να ζητήσει από στενούς του ανθρώπους, όπως ο Στιβ Γουίτκοφ, να πιέσουν την Τεχεράνη να καθίσει στο τραπέζι των διαπραγματεύσεων.
Την ίδια περίοδο, ενδιαφερόταν έντονα και για προσωπικά πολιτικά πρότζεκτ, όπως η ανακαίνιση της αίθουσας χορού του Λευκού Οίκου και οι εκδηλώσεις για τα 250 χρόνια από την αμερικανική ανεξαρτησία.