Σύμφωνα με πρόσφατη διεθνή μελέτη που δημοσιεύθηκε στο περιοδικό «Science Advances», οι πρόγονοι του ανθρώπου εκτέθηκαν σε μόλυβδο έως και δύο εκατομμύρια χρόνια πριν την έναρξη της εξόρυξης του μετάλλου από τον σύγχρονο άνθρωπο. Τα ευρήματα υποδηλώνουν ότι το τοξικό μέταλλο ενδέχεται να έχει επηρεάσει την εξέλιξη του εγκεφάλου, τη συμπεριφορά και την ανάπτυξη της γλώσσας στους πρώιμους ανθρωπίδες.
Μέχρι πρόσφατα, η επιστημονική κοινότητα θεωρούσε πως η έκθεση σε μόλυβδο ήταν κυρίως αποτέλεσμα σύγχρονων ανθρώπινων δραστηριοτήτων, όπως η εξόρυξη, η χρήση βενζίνης με μόλυβδο και τα χρώματα. Ωστόσο, η ανάλυση 51 απολιθωμένων δοντιών από ανθρωπίδες σε Αφρική, Ασία, Ευρώπη και Ωκεανία, συμπεριλαμβανομένων ειδών όπως οι Νεάντερταλ και οι Homo sapiens, αποκάλυψε χημικές ενδείξεις έκθεσης σε μόλυβδο στο 73% των δειγμάτων.
Ιδιαίτερα αξιοσημείωτα είναι τα ευρήματα από τα απολιθώματα του γιγαντοπίθηκου G.blacki, που χρονολογούνται πριν από 1,8 εκατομμύρια χρόνια και εμφάνισαν συχνότερη οξεία έκθεση σε μόλυβδο. Οι ερευνητές εντόπισαν "ζώνες μολύβδου" στα δόντια, που σχηματίστηκαν κατά την παιδική ηλικία καθώς αναπτυσσόταν το σμάλτο και η οδοντίνη.
Τα στοιχεία δείχνουν επαναλαμβανόμενα επεισόδια πρόσληψης μολύβδου, πιθανόν λόγω της αναζήτησης νερού σε σπηλιές πλούσιες σε αυτό το μέταλλο. Όπως σημειώνει ο γενετιστής και καθηγητής στην Ιατρική Σχολή του Πανεπιστημίου UC San Diego, 'Αλισον Μουότρι, «μια πιθανότητα είναι ότι έψαχναν για σπηλιές με τρεχούμενο νερό μέσα. Οι σπηλιές περιέχουν μόλυβδο, επομένως ήταν όλες μολυσμένες».
Η ερευνητική ομάδα εξέτασε επίσης την επίδραση του μολύβδου σε δύο εκδοχές ενός βασικού αναπτυξιακού γονιδίου μέσω οργανοειδών ανθρώπινου εγκεφάλου. Διαπιστώθηκε πως η σύγχρονη παραλλαγή του γονιδίου προσφέρει μεγαλύτερη προστασία έναντι των νευρολογικών επιπτώσεων του μολύβδου, σε αντίθεση με την αρχαιότερη εκδοχή που βρέθηκε στους Νεάντερταλ και άλλους εξαφανισμένους ανθρωπίδες.
Πηγή φωτογραφίας: Kyle Dykes/UC San Diego Health Sciences
Ακολουθήστε το Business Daily στο Google news
