Το Οικουμενικό Πατριαρχείο τίμησε τη μνήμη του Ιερού Φωτίου, με τον Πατριάρχη Βαρθολομαίο να επαναλαμβάνει την προσδοκία για την επαναλειτουργία της Θεολογικής Σχολής της Χάλκης και να απευθύνει μήνυμα πίστης και σταθερότητας σε μια περίοδο παγκόσμιας ανασφάλειας.
Την Παρασκευή 6 Φεβρουαρίου 2026, στο νησί της Χάλκης των Πριγκηπονήσων, πραγματοποιήθηκε ο εορτασμός της μνήμης του Ιερού Φωτίου, Πατριάρχου Κωνσταντινουπόλεως.
Ο Ιερός Φώτιος υπήρξε ιδρυτής της Ιεράς Μονής Αγίας Τριάδος, όπου στα μέσα του 19ου αιώνα ο Πατριάρχης Γερμανός στέγασε τη Θεολογική Σχολή.
Ο Οικουμενικός Πατριάρχης Βαρθολομαίος χοροστάτησε στη Θεία Λειτουργία, παρουσία αρχιερέων, κληρικών, μοναχών, Αρχόντων του Πατριαρχείου, του αντιπροέδρου της Βουλής των Ελλήνων κ. Γεωργίου Γεωργαντά, καθώς και πιστών από την Τουρκία και το εξωτερικό.
Κατά τη διάρκεια της ομιλίας του, εξέφρασε εκ νέου την αισιοδοξία του για την επικείμενη επαναλειτουργία της Σχολής.
«Η ημετέρα Μετριότης, ως και αι ψυχαί πάντων των ομογαλάκτων Χαλκιτών, πληρούνται σήμερον βαθείας συγκινήσεως εκ της ενθυμήσεως των ετών της μαθητείας ημών ενταύθα.
Πληρούνται, όμως, και ελπίδος, ότι εγγίζει η ώρα που θα ανοίξουν και πάλιν αι πύλαι της Σχολής και ο κώδων θα καλέση τους νέους ιεροσπουδαστάς εις την μελέτην της Θεολογίας.
Η αισιοδοξία μας δε αυτή συνδυάζεται με την αναμενομένην ολοκλήρωσιν, εντός του τρέχοντος έτους, των εργασιών αποκαταστάσεως και αναβαθμίσεως των κτηριακών υποδομών της Σχολής, ευγενεί χορηγία του συγχρόνου Παύλου Σκυλίτση Στεφάνοβικ, του Εντιμολογιωτάτου 'Αρχοντος Εξάρχου της Αγίας του Χριστού Μεγάλης Εκκλησίας κυρίου Αθανασίου Μαρτίνου, του Οικουμενικού Μεγάλου Ευεργέτου, και της εριτίμου συζύγου του», ανέφερε ο Πατριάρχης.
Η μαρτυρία του Φωτίου σε εποχές απειλής
Ο Πατριάρχης αναφέρθηκε επίσης στις σύγχρονες διεθνείς συγκρούσεις και την αβεβαιότητα που επικρατεί παγκοσμίως, υπογραμμίζοντας ότι η Εκκλησία διατηρεί ακλόνητη την αποστολή και τον πνευματικό της ρόλο.
«Και σήμερον, που η κλαγγή των όπλων ηχεί εις πολλά σημεία του πλανήτου και, μικρόν κατά μικρόν, ο σύγχρονος κόσμος βυθίζεται εις την σκιάν του φόβου και της αβεβαιότητος, η Μεγάλη Εκκλησία, λελουσμένη εις το φως της σεσαρκωμένης αγάπης, ίσταται αγέρωχος, ως και κατά την εποχήν του Αγίου Φωτίου.
Ο παγερός αήρ του βορρά, που βιαίως φυσά και πάλιν, συρίζων βουάς μητρομάχους, δεν δύναται να σβήση την θέρμην της καρδίας της. Αναμένει στοργικώς και υπομονητικώς την επιστροφήν των τέκνων της, τα οποία εκίνησαν την πτέρναν κατ᾽ αυτής, με τας αγκάλας ανοικτάς, ως ο εύσπλαχνος πατήρ της παραβολής, ή μάλλον ως ο ίδιος ο Κύριος επί του Σταυρού», όπως είπε.