Με θρησκευτικές τελετές κορυφώνει αύριο, Σάββατο 14 Φεβρουαρίου, η Καθολική κοινότητα της Μυτιλήνης τον εορτασμό στη μνήμη του Αγίου Βαλεντίνου, τα λείψανα του οποίου φιλοξενούνται στον καθολικό ναό της Κοίμησης της Θεοτόκου.
Το απόγευμα της ίδιας ημέρας θα τελεστεί η πανηγυρική αρχιερατική θεία λειτουργία, προεξάρχοντος του τοποτηρητή της Μητρόπολης Χίου και Λέσβου, Αρχιεπισκόπου παντός Αιγαίου κ. Ιωσήφ. Στις τελετές θα συμμετάσχει η χορωδία Animato υπό τη διεύθυνση του κ. Δημήτρη Χατζηγιαννάκη.
Την Κυριακή 15 Φεβρουαρίου, στον καθολικό ναό της Μυτιλήνης, θα πραγματοποιηθεί μουσική βραδιά με τίτλο «Classical and Folk Songs in Honor of Mary and Valentine». Η συναυλία θα περιλαμβάνει έργα εκκλησιαστικής και κοσμικής μουσικής, από τη μπαρόκ εποχή έως τον 20ό αιώνα, με κεντρικά θέματα την Παναγία και την αγάπη.
Στη συναυλία συμμετέχουν οι Φωτεινή Γεωργίου, Χριστίνα Κατσαμάτσα, Χρύσα Ελένη Σιαμέτη, Jennifer Sherrill, Τατιάνα Νικολόπουλου και Σοφία Ταλιάννη, καθώς και το γυναικείο φωνητικό σύνολο Gitamo.
Η ιστορία των λειψάνων του Αγίου Βαλεντίνου
Τα λείψανα του Αγίου Βαλεντίνου, σύμφωνα με ρεπορτάζ του ανταποκριτή του ΑΠΕ ΜΠΕ στη Μυτιλήνη Στρατή Μπαλάσκα, βρίσκονταν μέχρι το 1990 στην Καθολική Εκκλησία της πόλης, κάτω από την Αγία Τράπεζα. Τότε μεταφέρθηκαν στην Αθήνα από τον εφημέριο της Καθολικής Εκκλησίας της Μυτιλήνης, φραγκισκανό μοναχό π. Τορκουάτο Μορίνη.
Μέρος των λειψάνων τοποθετήθηκε στο παρεκκλήσι του Τάγματος των Καπουτσίνων στην Αθήνα, ενώ άλλα λέγεται πως στάλθηκαν στη Ρώμη, απ’ όπου είχαν ξεκινήσει το ταξίδι τους προς την Ανατολή πριν από δύο αιώνες.
Σύμφωνα με την αγιολογία, ο πρεσβύτερος Βαλεντίνος συνελήφθη στη Ρώμη επί αυτοκράτορα Κλαυδίου Β’, βασανίστηκε και εκτελέστηκε στις 14 Φεβρουαρίου του 268. Το σώμα του ενταφιάστηκε στις κατακόμβες της Αγίας Πρισκίλλας μαζί με ένα φιαλίδιο που περιείχε το αίμα του.
Το 1815 έγινε η ανακομιδή των λειψάνων του Αγίου. Κάποια από αυτά δωρίθηκαν στον ιερέα Ιωάννη-Βαπτιστή Longarini di S. Costanzo από το δουκάτο του Ουρμπίνο, ο οποίος υπηρετούσε στο βασιλικό παρεκκλήσι του καθεδρικού ναού του Ispali στη Σεβίλλη.
Για δεύτερη φορά τα λείψανα εμφανίζονται το 1907 στη Μυτιλήνη. Η Καθολική Κοινότητα του νησιού υπαγόταν τότε στον καθολικό επίσκοπο Χίου, ο οποίος με τη σειρά του ανήκε στη δικαιοδοσία του καθολικού αρχιεπισκόπου Σμύρνης.
Παραμένει άγνωστο πώς έφτασαν τα λείψανα στη Μυτιλήνη. Πιθανολογείται ότι μεταφέρθηκαν από απόγονο του Longarini di S. Costanzo που εγκαταστάθηκε στο νησί στα τέλη του 19ου αιώνα.
Στις 26 Απριλίου 1907, ο καθολικός αρχιεπίσκοπος Σμύρνης Δομήνικος Μαρέγκος προέβη σε αυτοψία και αυθεντικοποίηση των λειψάνων. Το γεγονός επιβεβαιώνεται και από ιδιόχειρο σημείωμα του τότε καθολικού εφημερίου Μυτιλήνης π. Βίτου-Ροβέρτου με ημερομηνία «Μυτιλήνη 1.5.1907».
Τελευταία κάτοχος των λειψάνων ήταν η Λουκία Θεοφανοπούλου Bongigli, η οποία τα δώρισε στον καθολικό ναό της Μυτιλήνης. Τα λείψανα παρέμειναν εκεί μέχρι το 1990, οπότε μεταφέρθηκαν στην Αθήνα.
Το 1994, μετά τον θάνατο του π. Τορκουάτου, η λειψανοθήκη εντοπίστηκε από τον Δημήτριο Παπαδάκη - Περιθωράκη. Μετά την επισκευή της Καθολικής Εκκλησίας και την αναγέννηση της τοπικής κοινότητας, το 2014 μέρος των λειψάνων επέστρεψε στη Μυτιλήνη, όπου ο Άγιος τιμάται πλέον πανηγυρικά κάθε χρόνο.