Σχεδόν δύο μήνες μετά την έναρξη των συγκρούσεων στον νότιο Λίβανο, ο Ραμπίx Χρέις συνεχίζει να δίνει μάχη για την επιβίωση. Ο πατέρας εννέα παιδιών, που άλλοτε διατηρούσε συνεργείο στη Χίαμ, ζει πλέον σε σκηνή στη Βηρυτό, προσπαθώντας να προσαρμοστεί στη νέα του πραγματικότητα.
Όπως χιλιάδες άλλοι, η οικογένεια Χρέις εγκατέλειψε το σπίτι της στις 2 Μαρτίου, λίγες ώρες μετά τα πρώτα πυρά της ένοπλης οργάνωσης Χεζμπολάχ κατά του Ισραήλ.
Ο 45χρονος μηχανικός αντιλήφθηκε ότι θα ακολουθούσαν ισραηλινά πλήγματα και έσπευσε να απομακρύνει την οικογένειά του με ό,τι μπορούσε να πάρει.
Η εκτίμησή του επιβεβαιώθηκε: οι βομβαρδισμοί ξεκίνησαν λίγο αργότερα. Ωστόσο, δεν φανταζόταν ότι δύο μήνες μετά θα εξακολουθούσε να ζει στους δρόμους της πρωτεύουσας, εξαρτώμενος από δωρεές. «Νιώθω σαν εγώ και τα παιδιά μου είμαστε φυλακισμένοι σε ένα δωμάτιο, καταδικασμένοι σε ισόβια κάθειρξη», δήλωσε χαρακτηριστικά.
Αβέβαιο μέλλον για τους εκτοπισμένους
Η οικογένεια ζει σε αυτοσχέδια καταλύματα από ξύλο και μουσαμάδες, που υποχωρούν σε κάθε δυνατό άνεμο. Χωρίς βασικές υποδομές, αναγκάζονται να πλένονται σε πλαστικές λεκάνες, ενώ η μεγαλύτερη αδελφή του Χρέις, που πάσχει από καρκίνο, δυσκολεύεται να βρει ιατρική περίθαλψη.
«Ζούμε σε σκηνές, χωρίς να γνωρίζουμε πού θα μας οδηγήσουν αυτές οι ημέρες», λέει ο Χρέις, περιγράφοντας την απελπισία του. Παρά τη μεσολάβηση των ΗΠΑ για εκεχειρία, οι ισραηλινές δυνάμεις συνεχίζουν τις επιχειρήσεις στο νότιο Λίβανο, καταστρέφοντας σπίτια που χαρακτηρίζονται υποδομές της Χεζμπολάχ.
Η Χίαμ, πόλη περίπου 10.000 κατοίκων, έχει σχεδόν ισοπεδωθεί μετά από αλλεπάλληλες ελεγχόμενες κατεδαφίσεις. Παράλληλα, η Χεζμπολάχ εξακολουθεί να πραγματοποιεί επιθέσεις κατά ισραηλινών στόχων, με τις δύο πλευρές να αλληλοκατηγορούνται για παραβίαση της εκεχειρίας.
Οι συνεχιζόμενες εχθροπραξίες έχουν εντείνει την απόγνωση στους 1,2 εκατομμύρια εκτοπισμένους Λιβανέζους, που βλέπουν την επιστροφή στα σπίτια τους να απομακρύνεται επ’ αόριστον.
«Η Χίαμ είναι η πόλη μου, η γη μου, το σπίτι μου, οι άνθρωποί μου, οι αγαπημένοι μου. Μου λείπουν τα πάντα από αυτήν», λέει συγκινημένος ο Χρέις.
Κύκλος σύγκρουσης χωρίς τέλος
Ένας από τους γιους του Χρέις έχασε το ένα του μάτι σε ισραηλινό πλήγμα στο προηγούμενο ξέσπασμα της σύγκρουσης Χεζμπολάχ-Ισραήλ το 2024. Ο ίδιος ανέσυρε τα παιδιά του από τα χαλάσματα, περιγράφοντας πως «γέρασε μέσα σε μία ώρα».
Παρά τις ζημιές στο συνεργείο του, το είχε ξαναχτίσει, αλλά σήμερα αγνοεί αν υπάρχει ακόμα.
Η αβεβαιότητα για το μέλλον βαραίνει καθημερινά τον Χρέις. Σκέφτεται να πουλήσει το αυτοκίνητό του αν δεν βρει δουλειά, ενώ ανησυχεί για την ψυχική και σωματική του υγεία. «Μπορεί κανείς να καταλάβει βλέποντας τα παιδιά μου ότι ποτέ δεν γνώρισαν χαρά ή ευτυχία», λέει με απόγνωση.
«Τα έφερα σε αυτόν τον κόσμο και πρέπει να αναλάβω την ευθύνη γι’ αυτό. Αλλά οι συνθήκες με ανάγκασαν να μην μπορώ να κάνω τίποτα. Δεν υπάρχει τίποτα που να μπορώ να κάνω», καταλήγει, αποτυπώνοντας την τραγική πραγματικότητα χιλιάδων οικογενειών που ζουν εγκλωβισμένες στον κύκλο της σύγκρουσης.
Ακολουθήστε το Business Daily στο Google news
