Η τουριστική βιομηχανία του Ντουμπάι δέχεται ισχυρό πλήγμα από τον πόλεμο στη Μέση Ανατολή, με χιλιάδες εργαζόμενους να βλέπουν τα εισοδήματά τους να μηδενίζονται.
Ο Ντούλας, νεαρός από τη Σρι Λάνκα, περιγράφει την καθημερινότητά του με τη φράση «Χθες: μηδέν. Σήμερα: μηδέν», αποτυπώνοντας τη δραματική μείωση της τουριστικής κίνησης.
Στην παραλία Jumeirah Beach Residence, που άλλοτε έσφυζε από ζωή, οι ξαπλώστρες και τα εστιατόρια παραμένουν άδεια. Τα καταστήματα με σουβενίρ, αρώματα και θαλάσσια σπορ περιμένουν μάταια τους πελάτες.
Ακόμη και το Ain Dubai, η μεγαλύτερη ρόδα του κόσμου, έχει σταματήσει να λειτουργεί, ενώ το μουσείο Μαντάμ Τισό δεν προσελκύει πλέον επισκέπτες, παρά τις εκπτώσεις στα εισιτήρια.
«Δεν υπάρχει ούτε πελάτης», λέει ο 26χρονος Ντούλας, που εργάζεται σε επιχείρηση ενοικίασης τζετ σκι εδώ και έξι χρόνια. «Ποτέ δεν έχω δει το Ντουμπάι έτσι». Με τα τεχνητά νησιά και τους ουρανοξύστες της, η δεύτερη μεγαλύτερη πόλη των Ηνωμένων Αραβικών Εμιράτων υποδέχθηκε 19,6 εκατομμύρια επισκέπτες το περασμένο έτος.
Ωστόσο, οι επιθέσεις με πυραύλους και drone από τα τέλη Φεβρουαρίου έχουν οδηγήσει πολλούς τουρίστες να ακυρώσουν τα ταξίδια τους.
Οι επιχειρήσεις του κλάδου αντιμετωπίζουν σοβαρά προβλήματα ρευστότητας, ενώ οι εργαζόμενοι αγωνιούν για το μέλλον τους. Ο Ντούλας, με μισθό 4.500 ντιρχάμ (975 ευρώ), δηλώνει ότι δεν πληρώθηκε αυτόν τον μήνα και ζει με δανεικά.
«Ούτε καν η επιστροφή στην χώρα μου δεν είναι επιλογή», σημειώνει, καθώς οι τιμές των αεροπορικών εισιτηρίων έχουν τριπλασιαστεί λόγω της μείωσης των πτήσεων. «Δεν έχουμε άλλη επιλογή παρά να περιμένουμε και να ελπίζουμε».
Απώλειες εκατοντάδων εκατομμυρίων δολαρίων
Το World Travel and Tourism Council (WTTC) εκτιμά ότι οι ημερήσιες απώλειες για τη Μέση Ανατολή φτάνουν τα 600 εκατομμύρια δολάρια. Στα Εμιράτα, ο τουριστικός τομέας αντιπροσωπεύει το 13% του ΑΕΠ και απασχολεί περίπου 925.000 εργαζόμενους, κυρίως αλλοδαπούς από την Ασία και τη Μέση Ανατολή.
«Είμαι από τη Συρία και έχω γνωρίσει τον πόλεμο. Άρα οι πύραυλοι και τα drone δεν με φοβίζουν», δηλώνει ένας πωλητής αρωμάτων. «Αλλά πληρώνομαι με ποσοστά επί των πωλήσεων και δεν έχω πια τα μέσα να μείνω εδώ».
Ο Καλχάν, επίσης από τη Σρι Λάνκα, κερδίζει 3.000 ντιρχάμ (709 ευρώ) τον μήνα και συμπληρώνει το εισόδημά του με ποσοστά. «Ήρθα στο Ντουμπάι για καλύτερες συνθήκες ζωής, αλλά τώρα δεν ξέρω τι θα γίνει».
Προσφορές και φόβοι για την εικόνα της πόλης
Καθώς πλησιάζει το Έιντ αλ-Φιτρ, τα 827 ξενοδοχεία της πόλης προχωρούν σε προσφορές για να προσελκύσουν τους κατοίκους και τις οικογένειές τους. Ωστόσο, οι επαγγελματίες του κλάδου ανησυχούν για τις μακροπρόθεσμες συνέπειες στην εικόνα του Ντουμπάι ως προορισμού ειρήνης και ασφάλειας.
Ο Ναμπίλ Χαριούλι, ιδιοκτήτης τουριστικού γραφείου, εκτιμά ότι οι επιπτώσεις θα διαρκέσουν για μερικούς μήνες, αλλά παραμένει αισιόδοξος. «Το κυριότερο είναι η επιστροφή της σταθερότητας», τονίζει, υπενθυμίζοντας ότι το Ντουμπάι έχει ξεπεράσει στο παρελθόν κρίσεις όπως η χρηματοπιστωτική και η πανδημία της Covid.
«Αν υπάρχει μία πόλη που μας έχει δείξει ότι μπορεί να ανακάμψει, αυτή είναι το Ντουμπάι».
Ακολουθήστε το Business Daily στο Google news
