Δεν είναι σπάνιο πια να βλέπεις διεθνείς επιχειρηματίες να επισκέπτονται την Αθήνα. Είναι όμως σπάνιο να τους δεις να αποφεύγουν τα πεντάστερα ξενοδοχεία, τα βραβευμένα εστιατόρια και τη λάμψη της «business luxury» για κάτι πιο αυθεντικό.
Ο CEO μιας μεγάλης ευρωπαϊκής βιομηχανίας, άνθρωπος με βαρύ επώνυμο και ακόμα βαρύτερες ευθύνες, μας εξέπληξε όταν μας είπε: «Αυτό που μου έκανε εντύπωση στην Αθήνα ήταν η βόλτα στα Αναφιώτικα. Το σουρούπωμα, τα στενά, το φως, οι αυλές, η θέα. Εκεί, πάνω από την Πλάκα, είδα την Αθήνα αλλιώς.»
Αναζητούσε μια στιγμή χαλάρωσης, όχι μέσα στην επιτήδευση, αλλά μέσα στην απλότητα. Ξεκίνησε τη βόλτα του από τη Διονυσίου Αρεοπαγίτου. Πέρασε από το Μουσείο της Ακρόπολης, και αντί να κινηθεί προς κάποιο από τα γνωστά στέκια της αθηναϊκής ελίτ, ανηφόρισε στα σοκάκια των Αναφιώτικων.
Εκεί, όπου η Αθήνα μοιάζει να παίρνει νησιώτικη ανάσα. Λευκά, μικροσκοπικά σπιτάκια, μπλε παράθυρα, σοκάκια που μοιάζουν να σε γυρνούν στην Ανάφη. Και πράγματι δεν είναι τυχαίο.
Τα Αναφιώτικα χτίστηκαν στα μέσα του 19ου αιώνα από μάστορες και ξυλουργούς από την Ανάφη, που ήρθαν στην πρωτεύουσα για να συμβάλουν στην ανοικοδόμηση της πόλης και τα ανάκτορα του Όθωνα. Μετέφεραν την τέχνη τους αλλά και την αρχιτεκτονική τους, και μέσα σε λίγες νύχτες άρχισαν να χτίζουν μικρά αυθαίρετα σπιτάκια στον βράχο της Ακρόπολης.
Σήμερα, όπως διαβάζουμε στη Wikipedia, σώζονται μόλις 45 τέτοια σπίτια. Και μέσα σε αυτή τη μικρή όαση, ο CEO της ιστορίας μας βρήκε έναν παγωτατζή με τρίκυκλο και κάθισε σε ένα παλιό παγκάκι.
Είδε τον ήλιο να φεύγει πίσω από τον Λυκαβηττό, και είπε κάτι που μας έμεινε: «Ήταν σαν να είχα ταξιδέψει σε ένα κυκλαδίτικο νησί — χωρίς πλοίο, χωρίς αεροπλάνο. Δέκα λεπτά από το κέντρο της Αθήνας.»
Τη διαδρομή που ακολούθησε μας την υπέδειξε ο ίδιος. Την ακολουθήσαμε κι εμείς:
Από το Ηρώδειο, στην οδό Πρυτανείου, μέσα στα Αναφιώτικα, έπειτα μια στάση για καφέ και παγωτό στην Πλάκα, και επιστροφή μέσα από την οδό Λυσίου.
Και ίσως, κάπως έτσι, να αντιλαμβανόμαστε τι πραγματικά έχει σημασία όταν μιλάμε για business life: δεν είναι πάντα τα gala και τα high-end γεύματα. Είναι και οι στιγμές ησυχίας. Η αυθεντικότητα. Οι βόλτες που δε γράφονται στα agenda meetings, αλλά μένουν στο μυαλό — σαν μια αυλή, ένα στενό, και ένα φως που σου θυμίζει τι σημαίνει να ζεις.
Ακολουθήστε το Business Daily στο Google news
